In mijn jeugdjaren was sportpark de Meent een belangrijk onderdeel van de week. En nog belangrijker in het weekend. Voetbal was in die tijd meer dan de belangrijkste bijzaak. Wat leven we toch in een mooi land als voetbal belangrijk is in je leven. Het was de glorietijd van de voetbalvereniging, Op de zondag werd er op een zeer hoog niveau gevoetbald. En op mijn bescheiden niveau gebeurde dat op de zaterdag. Plezier vermengd met fanatisme leverde leuke zaterdagen en zondagen op. Op een bepaald moment is er gewenning en dringt het door dat er ook nog leven buiten De Meent is. Dus een niveautje hoger. Naar de FC Groningen. Leuke jaren gehad. Maar beter voetbal levert niet altijd meer plezier op. Tikkie terug, tikkie breed verveelt de voetballiefhebber. Alle tijd om koffie, een broodje en andere versnaperingen te halen. Er gebeurde toch weinig, een blik op het scorebord en je wist weer wat er was gebeurd. Resultaat kan een tijdje zaligmakend zijn maar je gaat toch naar de koster/baten analyse kijken. En ze geven de kaartjes niet weg!!!
En na jaren riep de Meent weer! Niet meer op dezelfde manier. Het fanatisme en niveau is minder. Het sportpark daarentegen is omgekeerd met de vereniging wel in aanzien gestegen. Het ziet er goed uit. En op zijn Drents betekent dat wat. Ook de kantine heeft duidelijk meer te bieden dan in de jaren 70\80. Het kroeggedeelte van de kantine lijkt mij nog steeds belangrijk. Maar er zijn ook andere mogelijkheden. Bijvoorbeeld de Pubquizz. Leuk, gezellig, informatief, en competitie. Wij, de tennis, zijn als naaste buren steevast van de partij. Zo ook de laatste keer. Beter een goede buur dan een verre vriend zullen we maar denken. Team was wat gehandicapt. Ons beste paard stond op stal. De voornaamste concurrentie had zichzelf ook uitgeschakeld. Alexander Koetje en zijn clan zaten in het theater. Ons blok aan ons been was er niet. Om andere omschrijvingen maar te vermijden. Dus weinig diversiteit. De avond was weer vakkundig in elkaar gedraaid door Dennis Bruintjes. Alleen maar complimenten. Zat goed in elkaar. De vragen leken op ons afgesteld. De categorieën, alsof wij ze hadden gekozen. De filmpjes leuk en informatief. De gokjes bleken vielen beter uit dan in het dagelijkse leven. De aankleding door en van Dennis een dikke pluim. De jury in onze ogen vakkundig en betrouwbaar. De prijsuitreiking kon niet beter. En niet alleen omdat we met de eerste prijs de kantine verlieten. We gunden het onszelf. Na alle feestvreugde zaten we de zondag daarop weer op de tribune om onze jongens aan te moedigen tegen de boys van Steenwijkerwold. Het werd zeker niet zo memorabel als in 1987. Een beslissingswedstrijd met een uniek scoreverloop. 2-0 achter, 3-2 aan de leiding en met 5-3 verliezen. Nu werd het een aantrekkelijke 1-1- wedstrijd. Het deelnamegeld en entreegeld weer goed besteed.
Cliff